Қазақ әдебиеті · ҰБТ сұрағы №16303
Жазғытұрым еді. Ауыл шетіндегі ескі диірмен екі жылдан бері тоқтап тұрған. Соны Мырзатай қарт қайта жүргізбек болып, таңертеңнен қара терге түсті. Көрші Нұрлыбек қақпадан сығалап: «Қайтесің босқа әуре болып? Ауылда ақ ұн сататын дүкен ашылды ғой», – деді. Мырзатай жауап бермеді, тек балғасын көтеріп, білегін түріп қойды. Түс ауа диірменнің дөңгелегі сықырлап қозғалды да, су шашыратып, баяу айнала бастады. Қарт мұртынан күлді. Сол сәтте жолдан үйіне қайтқан бала-шаға жиналып, тас ұңғыдан төгіліп жатқан бидайдың иісін иіскеп, қуанышты дауыс көтерді. Нұрлыбек мойнын созып қалды да, үнсіз кері бұрылды. Кешке қарай ол есікті қағып: «Ата, ертең менің де бір қап бидайымды тарттырсаңшы», – деді. Мырзатай басын изеді де, ештеңе айтпады. Тек диірменнің есігіне ілулі тұрған ескі шамды жағып қойды.

Нұрлыбектің үнсіз кері бұрылуының себебі мәтін бойынша қандай?

Дұрыс жауабы мен түсіндірмесі
Жауабы: Диірмен жұмыс істегенін көріп, өз сөзінің қате екенін түсінді

Нұрлыбек кешке келіп, өзінің бидайын тартуды өтінеді: демек, ол өз күдігінің орынсыз болғанын түсінген.

«Көркем шығарма үзіндісімен жұмыс» тақырыбынан тағы