Қазақ әдебиеті · ҰБТ сұрағы №16302
Жазғытұрым еді. Ауыл шетіндегі ескі диірмен екі жылдан бері тоқтап тұрған. Соны Мырзатай қарт қайта жүргізбек болып, таңертеңнен қара терге түсті. Көрші Нұрлыбек қақпадан сығалап: «Қайтесің босқа әуре болып? Ауылда ақ ұн сататын дүкен ашылды ғой», – деді. Мырзатай жауап бермеді, тек балғасын көтеріп, білегін түріп қойды. Түс ауа диірменнің дөңгелегі сықырлап қозғалды да, су шашыратып, баяу айнала бастады. Қарт мұртынан күлді. Сол сәтте жолдан үйіне қайтқан бала-шаға жиналып, тас ұңғыдан төгіліп жатқан бидайдың иісін иіскеп, қуанышты дауыс көтерді. Нұрлыбек мойнын созып қалды да, үнсіз кері бұрылды. Кешке қарай ол есікті қағып: «Ата, ертең менің де бір қап бидайымды тарттырсаңшы», – деді. Мырзатай басын изеді де, ештеңе айтпады. Тек диірменнің есігіне ілулі тұрған ескі шамды жағып қойды.

Нұрлыбектің қақпадан айтқан сөзіне Мырзатайдың жауап бермеуі оның қандай мінезін көрсетеді?

Дұрыс жауабы мен түсіндірмесі
Жауабы: Сөзге емес, іске сүйенетінін

Мырзатай дауласпай, жұмысын жалғастырады, нәтижесі Нұрлыбектің пікірін өзгертеді: қарттың мінезі – іс арқылы дәлелдеу.

«Көркем шығарма үзіндісімен жұмыс» тақырыбынан тағы