Қазақ әдебиеті · ҰБТ сұрағы №16323
Кітап – үнсіз сұхбаттас. Ол сенің сөзіңді бөлмейді, бірақ бір бетінің өзі сені терең ойға батырады. Кейде бір парақ оқысаң, өзіңнен бұрын өмір сүрген адамның ойына қонақ боласың. Қазіргі жастар «уақыт жоқ» дейді. Шынымен уақыт жоқ па? Әлде кітапқа ниет жоқ па? Телефонның жарығына күніне үш сағат қарап отыратын көз кітаптың бір бетіне неге шыдамайды? Мен жастарды кінәлаймын деп отырған жоқпын. Тек өз байқағанымды айтайын: оқитын адамның сөзі саналы, ойы терең болады. Мысалы, көршіміз Серік аға ауыл кітапханасын отыз жыл жалғыз басқарды. Ол ешқашан дауыс көтеріп сөйлеген емес, бірақ ауылдың қариясы да, жасы да оның бір ауыз сөзін тыңдайтын. Оның сыры мынада: Серік аға оқыған адам еді.

«Шынымен уақыт жоқ па? Әлде кітапқа ниет жоқ па?» сұрақтарының қызметі қандай?

Дұрыс жауабы мен түсіндірмесі
Жауабы: Жауап талап етпей, оқырманды ойландыру

Бұл – риторикалық сұрақтар: жауап күтілмейді, автор оқырманды өзін сынауға жетелейді.

«Көркем шығарма үзіндісімен жұмыс» тақырыбынан тағы